«Ребенок каждый,- это словно чудо.
      В нем солнца луч, в нем песенка весны.
      И в каждом подрастающем цветочке
      Мы, что-то новое открыть должны».

ВЫ  ПЫТАЕЦЕСЯ – МЫ  АДКАЗВАЕМ

Вы пытаецеся

 Мы адказваем

Ці трэба гутарыць з дзецьмі на тэму «Школа»

   Нават пры наяўнасці ў дзіцяці неабходнага запасу ведаў, навыкаў, уменняў, ўзроўню інтэлектуальнага, валявога развіцця, яму цяжка будзе вучыцца, калі няма неабходнай гатоўнасці да сацыяльнай пазіцыі школьніка. Станоўчае стаўленне да школы ўключае як інтэлектуальныя, так і эмацыйна-валявыя кампаненты, імкненне заняць сацыяльнае становішча: стаць школьнікам. Не толькі зразумець, але і прыняць важнасць школьнага навучання, павагі настаўніка, таварышаў па школе.

        БАЦЬКАМ важна ведаць ўзровень сфармаваных  у дзіцяці станоўчых адносіны да школы, каб вызначыць шлях фарміравання яго цікавасці да яе. Свядомыя адносіны да школы звязаны з пашырэннем і паглыбленнем уяўленняў аб вучэбнай дзейнасці, са стварэннем эмацыйных  адносін. Паведамлены дзецям матэрыял аб школе павінен быць не толькі зразумелы, але і прачулы, перажыты імі. Раскажыце пра сваіх любімых настаўнікаў, прачытайце апавяданні пра школу, паглядзіце фільм. Гэта будзе актывізаваць свядомасць дзіцяці, створыць станоўчую ўстаноўку на вучобу ў школе.

2. Чаму дзіцяці цяжка кіраваць сваімі паводзінамі?

Дзіцяці ў 6 гадоў цяжка кіраваць сваімі паводзінамі, таму што ў яго яшчэ недастаткова развіта воля. Адвольнымі, г, з. кіраванымі, павінны быць не толькі знешнія паводзіны, але і разумовая дзейнасць дзіцяці: увага, памяць, мысленне.

      Дзіцяці неабходна ўмець назіраць, слухаць, запамінац, дамагацца вырашэння пастаўленай настаўнікам задачы. Для развіцця ў дашкольніка волі неабходна дапамагчы яму ўсталёўваць адносіны паміж мэтай дзеянняў і іх матывамі.

3. Наколькі важная фізічная гатоўнасць дзіцяці да навучання школе?

     Навучанне ў школе патрабуе ад дзіцяці вялікай фізічнай нагрузкі, здольнасці кіраваць сваімі рухамі, целам. Нярэдка, менавіта з-за недастатковага фізічнага развіцця, фізічных якасцяў некаторыя дзеці адстаюць у вучэнні. Важна развіць у дзіцяці спрыт, каардынаванне, гнуткасць, сілу, цягавітасць. Апошняя якасць з’яўляецца важнай характарыстыкай фізічнага развіцця і цесна звязана з працаздольнасцю, так неабходнай для дасягнення поспеху ў вучэбнай дзейнасці. З-за недастатковасці развіцця » спрытных мускулаў» ў дзіцяці ўзнікаюць апіскі, пропускі літар

4. У чым адрозненне узаемаадносін у сістэме «дзіця — педагог» ў дзіцячым садзе і школе?

      

Пры паступленні ў школу ў дзіцяці змяняецца сістэма адносін у міжасобасных зносінах. Адносіны становяцца больш дзелавымі, тады як у дзіцячым садку яны былі больш эмацыйнымі, асобаснымі і індывідуальнымі. У школе дзіця ацэньваецца па выкананых справах. Важна паступова рыхтаваць дзіцяці да сістэмы новых адносін у школе

5.  Чаму не ўсе дзеці аднолькава авалодваюць чытаннем, пісьмом? З усімі ж ў роўнай ступені займаюцца выхавальнікі, а ў школе іх вучыць адзін і той жа настаўнік?

Навыкі чытання і пісьма не ва ўсіх дзяцей аднолькава хутка фарміруюцца. Прычын гэтаму шмат, але галоўная — у дзіцяці недастаткова развіта маўленне, фанематычны слых у прыватнасці. Да канца дашкольнага ўзросту дзіця павінна ўмець зрабіць гукавы аналіз слоў. Навучыць яго можна, выкарыстоўваючы цікавыя гульні, напрыклад, разрэзаць палоскі паперы рознага колеру і памеру і з дапамогай іх вучыць дзіця будаваць мадэль слова. Тады дзіця як бы «убачыць» мову. Важна, каб дзіця распавядала, што робіць. Карысна падабраць займальны матэрыял: рэбусы, лато, карцінкі, па якіх можна паслядоўна распавесці пра намаляванае. Развіваючы маўленне дзіцяці, важна ўзгадаць недарэчнасці, пярэкруты, небыліцы. Іх вельмі любяць дашкольнікі. Яны значна ўдасканальваюць гаворку дзіцяці, якая ў старэйшым дашкольным узросце становіцца асновай перабудовы псіхічных працэсаў, прыладай мыслення

6. Ці могуць быць абмежаванні ў праглядзе тэлеперадач для дашкольніка?

      Дзіця не павінна глядзець усе тэлеперадачы. Абмежаванні павінны ўводзіцца безумоўна. І варта цвёрда прытрымлівацца адносна прынятага рашэння. Трэба памятаць і тое, што дзіця ўспрымае фільм не так, як дарослы. Таму лепш глядзець тэлевізійную праграму разам і абмяркоўваць з дзіцем ўражанні ад убачанага